پیامبر اکرم(ص) بهترين کارها در نزد خدا نماز اول وقت است ،آنگاه نيکي به پدر ومادر ، آنگاه جنگ در راه خدا
شادی روح همه گذشته گان مخصوصا ذاکرین محله آدرگان زنده یاد حاج صفر محمدی - زنده یاد حاج شکرالله محمدی - حاج اسماعیل ابوطالبی - حاج ابوالقاسم نادری - رضاقلی خادمی - و دیگر عزیزان ، فاتحه مع صلوات
عنوان: تعزیه قدیمی عباس آدرگان
حجم: 12.7 مگابایت
مرحوم حاج شکرالله محمدی - مرحوم حاج صفر محمدی
|
|
به گزارش روابط عمومی شهرداری زیباشهر دکتر ذاکری فرماندار محترم شهرستان مبارکه به همراه مهندس سلیمی شهردار زیباشهر با حضور در منزل بانوی ورزشکار قهرمان زیباشهری از وی با اهدای لوح سپاس تجلیل و قدردانی نمودند. دکتر ذاکری در این دیدار صمیمی ضمن تبریک کسب قهرمانی به سرکار خانم محمدی به اهمیت ورزش و جلوگیری بسیاری از معضلات اجتماعی توسط ورزش اشاره نموده و از زحمات و حمایتهای پدر و مادر این بانوی قهرمان و همچنین مساعدتهای شهردار محترم زیباشهر قدردانی نموده و آنرا حایز اهمیت دانستند. ایشان با اشاره به اهمیت حمایت ازورزشکاران اینگونه حمایتها را باعث رشد و ترقی جوانان دانسته و خواستار حمایت بیشتر مسئولین گردیدند.
شایان ذکر است خانم محمدی متولد ۱۳۶۲ ساکن زیباشهرمحله آدرگان و دارای مدرک کارشناسی جغرافیای شهری می باشد و تاکنون موفق به کسب عناوین متعدد قهرمانی کشوری گردیده اند که آخرین آن کسب عنوان قهرمانی مسابقات دومیدانی جانبازان و معلولین بانوان کشور در رشته پرتاب دیسک جام آزادسازی خرمشهر می باشد که وی در این دوره از مسابقات با رکورد۱۸.۷ و امتیاز ۶۲۷ در رشته پرتاب دیسک کلاس ۵۵ موفق به کسب مقام اول گردیده اند.
|
قابل توجه ادارات شهرستان
تعزیه
(یا شبیه خوانی) نوعی نمایش مذهبی و سنتی ایرانی شیعی، عمدتاً درباره
شهادت امام حسین و مصائب اهل بیت علیه السلام. چون اهمیت هنرمندانه خواندن
اشعار در تعزیه بیش از روش اجرا و نمایش واقعه هاست. آن را، قیاس با روضه
خوانی، تعزیه خوانی نیز گفته اند.
واژه
“تعزیه/ تعزیت” در اصل به معنای توصیه به صبر کردن، تسلی دادن و پرسش از
بازماندگان در گذشتگان و در برخی مناطق ایران مثلاً در خراسان به معنای
“مجلس ترحیم” است. در میان شیعیان غیر ایرانی (در عراق و شبه قاره هند) لفظ
تعزیه با وجود ارتباط به مصائب شهدای کربلا، به معنای “شبیه خوانی” به کار
نمی رود، بلکه آنان تعزیه را به مراسمی نمادین اطلاق می کنند که در آن
دسته های عزاداری در طول مراسم، شبیه ضریح یا تابوت امام حسین علیه السلام
را بر دوش می کشند و هم در پایان روز عاشورا هم در روز اربعین آن را به خاک
می سپارند. به نوشته آنه ماری شیمل در قرن سیزدهم/ نوزدهم در قلمرو سلطنت
اوده در لکهنوی هند، تعزیه به منزله یکی از تماشایی ترین نمایش ها، در حضور
سلاطین برگزار می شد. وی مشخص نمی کند که این نمایش تماشایی چه بود و چه
عناصری داشت
گفتنی است که در ناحیه کارائیب، مثلاً در جزیره ترینیداد نیز تعزیه به مراسمی نمادین مربوط می شود که به آن “تَجَه” می گویند. تجه را در ایام محرم ساخته و پس از نمایش آن را در آب غرق می کنند. این قبیل مراسم نمادین در نواحی دیگر جهان، از جمله در اندونزی با عنوان “تابوت” نیز برگزار می شود.